Niet omdat ik er altijd zo over dacht. Integendeel. Ik ken de wereld van streng zijn, van lijstjes, van mogen en niet mogen. Die aanpak gaf me houvast, maar maakte mijn leven ook kleiner. Alles was zwart-wit, geen ruimte voor grijs.
Wat me pas écht verder hielp, was zachtheid. De ontdekking dat kennis waardevol wordt als je haar zonder dwang toepast. Dat een relaxt brein meer doet voor je lijf dan het strengste schema. Dat genieten geen beloning is aan het einde van de dag, maar de basis.
Dat inzicht heb ik niet alleen bij mezelf opgedaan. Ik kom uit een ondernemersgezin, heb een eigen pad bewandeld en duizenden consulten gegeven. Keer op keer zag ik dezelfde patronen: vrouwen die zichzelf als mislukt beschouwden, terwijl ze gewoon mensen waren die het zichzelf veel te moeilijk maakten. Ik herkende het. Ik weet hoe die stem klinkt, en hoe het voelt als hij eindelijk stiller wordt.
Die kennis, uit liefde voor eten, smaken en de wetenschap erachter, komt samen in het Geniet-Principe. De overtuiging dat voeding voor je lijf en genieten voor je hoofd allebei even belangrijk zijn. Dat elke dag een stukje chocolade gewoon kan. En dat een warme croissant met een goede bak koffie het allerbeste begin van je dag is.
Naast mijn werk ben ik ook gewoon Mandy. Met een man die al 33 jaar mijn grootste fan en stille kracht is, dieren waarvoor ik soms te weinig plaats heb in mijn hart, en een leven dat het lekkerst smaakt in bosrijk gebied met verse koffie en kwasten binnen handbereik.
En dan is er nog het boek. EHBGG — Eerste Hulp Bij Graas-Gedrag — is wat ik al die jaren vrouwen vertelde, nu op papier. Over wat er in je hoofd en je lijf gebeurt als je graast. Waarom het na je veertigste anders gaat. En hoe je daar met zachtheid mee omgaat.
Zachtheid boven perfectie.
Meer over het boek →
Geniet, Mandy